Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Mija 229 lat od chwili, kiedy wielcy reformatorzy tamtych czasów uchwalili w 1791 r. Ustawę Rządową, której preambuła brzmi tak:

„Uznając, iż los nas wszystkich od ugruntowania i wydoskonalenia konstytucji narodowej jedynie zawisł, długim doświadczeniem poznawszy zadawnione rządu naszego wady, a chcąc korzystać z pory, w jakiej się Europa znajduje i z tej dogorywającej chwili, która nas samym sobie wróciła, wolni od hańbiących obcej przemocy nakazów, ceniąc drożej nad życie, nad szczęśliwość osobistą, egzystencję polityczną, niepodległość zewnętrzną i wolność wewnętrzną narodu, którego los w ręce nasze jest powierzony, chcąc oraz na błogosławieństwo, na wdzięczność współczesnych i przyszłych pokoleń zasłużyć, mimo przeszkód, które w nas namiętności sprawować mogą dla dobra powszechnego, dla ugruntowania wolności, dla ocalenia Ojczyzny naszej i jej granic z największą stałością ducha, niniejszą konstytucję uchwalamy i i; tę całkowicie za świętą, za niewzruszoną deklarujemy, dopóki by naród w czasie prawem przepisanym, wyraźną wolą swoją nie uznał potrzeby odmienienia w niej jakiego artykułu”.

W tym roku nie ma oficjalnych i publicznych obchodów. Wojewoda lubuski złożył jedynie kwiaty pod tablicą przy ul. Jagiellończyka oraz pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego. władze miasta i wojewoda zachęcają, aby w warunkach pandemii jednak zostać w domu i godnie uczcić święto, wywieszając choćby narodową flagę.

Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu

Wypróbuj prenumeratę cyfrową Wyborczej

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych,
lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej.